لنفوم یک سرطان در سیستم لنفاوی است. در لنفوسیتها که نوعی گلبول سفید هستند ، ایجاد میشود. این سلولها به مبارزه با بیماری در بدن کمک میکنند و نقشی اساسی در سیستم ایمنی بدن دارند.
از آنجا که این نوع سرطان در سیستم لنفاوی وجود دارد ، میتواند به سرعت در بافتها و اندامهای مختلف بدن متاستاز یا گسترش یابد. لنفوم غالباً به کبد ، مغز استخوان یا ریهها سرایت میکند.
افراد در هر سنی ممکن است به لنفوم مبتلا شوند ، اما این یکی از مهمترین دلایل سرطان در کودکان و بزرگسالان ۱۵ تا ۲۴ ساله است که اغلب قابل درمان است.
حتما بخوانید : توده های زیر بغل
در این مقاله ، ما علائم لنفوم ، نحوه درمان آن و عوامل موثر را برای انواع مختلف آن بررسی میکنیم.
انواع بیماری لنفوم
دو نوع اصلی از لنفوم وجود دارد : لنفوم هوچکین و غیرهوچکین که این موارد ، انواع مختلفی دارند.
لنفوم غیر هوچکین
لنفوم غیر هوچکین ، که متداول ترین نوع آن است ، به طور معمول از لنفوسیتهای B و T (سلولها) در غدد لنفاوی یا بافتهای سراسر بدن ایجاد میشود. رشد تومور در لنفوم غیر هوچکین ممکن است روی هر غدد لنفاوی تأثیر نگذارد ، اغلب بعضیها را رها کرده و روی برخی دیگر رشد میکند.
۹۵٪ موارد لنفوم را تشکیل میدهد. براساس موسسه ملی سرطان (NCI) ، لنفوم غیرهوچکین ۴.۲٪ از کل سرطانها را تشکیل میدهد و خطر ابتلا یک فرد در طول زندگی حدود ۲.۲٪ است.
لنفوم هوچکین
لنفوم هوچکین یک سرطان در سیستم ایمنی بدن است و پزشکان میتوانند آن را با حضور سلولهای اشتنبرگ که نوع غیر طبیعی لنفوسیتهای B هستند , شناسایی کنند. در افراد مبتلا به لنفوم هوچکین ، سرطان معمولاً از یک گره لنفاوی به دیگری منتقل میشود.
NCI تخمین میزند که لنفوم هوچکین ۰.۵٪ کل سرطانها را تشکیل میدهد و تقریبا ۰.۲٪ از افراد در طول زندگی خود تشخیص داده خواهند شد.
علائم سرطان غدد لنفاوی
علائم لنفوم مانند علائم بیماریهای ویروسی مانند سرماخوردگی است. با این حال ، آنها به طور معمول برای یک دوره طولانی تری ادامه خواهند داشت.
برخی از افراد هیچ علائمی ندارند. اما ممکن است افراد دیگرشاهد تورم غدد لنفاوی باشند . در اطراف بدن غدد لنفاوی وجود دارد. تورم اغلب در گردن ، کشاله ران ، شکم یا زیر بغل ایجاد میشود.
تورم معمولا بدون درد است. اگر غدد بزرگ شده اندامها ، استخوانها و سایر ساختارها را فشار دهند ممکن است دردناک باشد. برخی افراد لنفوم را با کمردرد اشتباه میگیرند.
گرههای لنفاوی معمولا در هنگام عفونتهای شایع مانند سرماخوردگی متورم میشوند. در لنفوم ، تورم برطرف نمیشود. درد نیز اگر به دلیل عفونت ایجاد شده باشد ، احتمالا همراه تورم است.
همپوشانی علائم میتواند منجر به تشخیص نادرست شود. اگر غدد لنفاوی به طور مدام در فردی متورم باشد باید برای مشاوره به پزشک خود مراجعه کند.
علائم دیگر هر دو نوع لنفوم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- تب مداوم بدون عفونت
- تعریق شبانه ، تب و لرز
- کاهش وزن و کاهش اشتها
- خارش غیرمعمول
- خستگی مداوم یا کمبود انرژی
- درد در گرههای لنفاوی پس از نوشیدن الکل
برخی از علائم لنفوم غیر هوچکین عبارتند از:
- سرفه مداوم
- تنگی نفس
- درد یا تورم در شکم
- در صورت فشار دادن گره لنفاوی بزرگ شده ممکن است احساس ضعف ، فلجی و درد به اعصاب نخاعی یا نخاع وارد شود.
لنفوم میتواند به سرعت از غدد لنفاوی به سایر قسمتهای بدن از طریق سیستم لنفاوی گسترش یابد. با گسترش لنفوسیتهای سرطانی به سایر بافتها ، سیستم ایمنی نمیتواند به طور موثر از بدن در برابر عفونتها دفاع کند.
درمان لنف ادم و رهایی از ورم دست و پا بعد از سرطان
درمان سرطان غدد لنفاوی
دوره درمان به نوع لنفوم و مرحله ی آن بستگی دارد. لنفومی که رشد آن ثابت است یا به آهستگی رشد میکند ممکن است نیاز به درمان نداشته باشد. گزینههای درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- بیولوژیک درمانی : این یک درمان دارویی است که سیستم ایمنی بدن را برای حمله به سرطان تحریک میکند. این دارو با ورود میکروارگانیسمهای زنده به بدن این کار را انجام میدهد.
- آنتی بادی درمانی : یک متخصص پزشکی آنتی بادیهای مصنوعی را وارد جریان خون میکند. اینها به سموم سرطان پاسخ میدهند.
- شیمی درمانی : یک تیم مراقبتهای بهداشتی درمان دارویی تهاجمی را برای هدف قرار دادن و از بین بردن سلولهای سرطانی انجام میدهند.
- رادیو ایمونوتراپی : برای از بین بردن سلولهای سرطانی دوزهای رادیواکتیو با قدرت بالا مستقیما وارد سلولهای B سرطانی و سلولهای T میشود.
- پرتودرمانی : پزشک ممکن است این نوع درمان را برای هدف قرار دادن و تخریب مناطق کوچک سرطان توصیه کند. پرتودرمانی از دوزهای متمرکز تابش برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند.
حتما بخوانید : پرتودرمانی چیست ؟ طراحی درمان و عوارض پرتودرمانی
- پیوند سلولهای بنیادی : این روش میتواند به بازگرداندن مغز استخوان آسیب دیده بدنبال شیمی درمانی با دوز بالا یا پرتودرمانی کمک کند.
- استروئیدها : پزشک برای درمان لنفوم ممکن است استروئید تزریق کند.
- جراحی : ممکن است جراح پس از گسترش لنفوم ، طحال یا سایر اندامها را خارج کند. با این حال ، یک متخصص سرطان یا آنکولوژیست ، معمولا برای گرفتن نمونه برداری درخواست جراحی میکند.
عوامل موثر در ابتلا به سرطان غدد لنفاوی
عوامل مختلفی میتواند خطر ابتلا به هر دو نوع لنفوم را افزایش دهد.
لنفوم غیر هوچکین
عوامل موثر در لنفوم غیر هوچکین عبارتند از:
- سن : بیشتر لنفومها در افراد ۶۰ سال به بالا رخ میدهد. با این حال ، برخی از آنها بیشتر در کودکان و بزرگسالان بروز میکند.
- جنسیت : برخی از آنها بیشتر در زنان بروز میکند. مردان بیشتر در معرض ابتلا انواع مختلف آن هستند.
- قومیت و محل زندگی : در ایالات متحده ، آمریکاییهای آفریقایی تبار و آمریکای آسیایی در مقایسه با سفیدپوستان کمتر در معرض خطر ابتلا به لنفوم غیر هوچکین هستند. لنفوم غیر هوچکین بیشتر در کشورهای پیشرفته دیده میشود.
- مواد شیمیایی و اشعه : تابش هسته ای و برخی مواد شیمیایی کشاورزی با لنفوم غیر هوچکین ارتباط دارند.
- نقص ایمنی : خطر ابتلا به لنفوم در افرادی بیشتر است که سطح سیستم ایمنی بدن آنها پایین باشد. این ممکن است به دلیل داروهای پیوند عضو یا HIV باشد.
- بیماریهای خود ایمنی : این نوع بیماری زمانی اتفاق میافتد که سیستم ایمنی به سلولهای خود بدن حمله کند. به عنوان مثال میتوان به آرتریت روماتوئید و بیماری سلیاک اشاره کرد.
- عفونت : برخی از عفونتهای ویروسی و باکتریایی که لنفوسیتها را تغییر میدهند ، مانند ویروس (EBV) ;i خطرابتلا به لنفوم را افزایش میدهند. این ویروس باعث تب غده ای میشود.
- پروتز سینه : که میتواند منجر به لنفوم سلول بزرگ آناپلاستیک در بافت سینه شود.
- وزن بدن و رژیم غذایی : انجمن سرطان آمریکا (ACS) پیشنهاد کرده است که اضافه وزن و چاقی ممکن است در ایجاد لنفوم نقش داشته باشد. با این حال ، برای تأیید آن ، تحقیقات بیشتری لازم است.
سرطان لنفاوی هوچکین
عوامل موثر در لنفوم هوچکین عبارتند از:
- مونونوکلئوز عفونی : ویروس( Epstein-Barr ( EBV میتواند باعث مونونوکلئوز شود. این بیماری خطر لنفوم را افزایش میدهد.
- سن : افراد ۲۰-۳۰ ساله و ۵۵ سال بیشتر در معرض خطر ابتلا به لنفوم هستند.
- جنسیت : لنفوم هوچکین در مردان کمی بیشتر از زنان است.
- سابقه خانوادگی : اگر خواهر و برادری به لنفوم هوچکین مبتلا باشند ، خطر کمی بیشتر است. اگر خواهر یا برادر دوقلو یکسان باشد ، این خطر به طور قابل توجهی افزایش مییابد.
- عفونت HIV : این میتواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و خطر لنفوم را افزایش دهد.
تشخیص سرطان لنفاوی
هیچ نشانه مشخصی برای لنفوم وجود ندارد. اگر فردی دائما علائم ویروسی دارد ، باید به پزشک مراجعه کند. دکتر سوالاتی در مورد سابقه پزشکی فرد و خانوادگی آن میپرسد و سعی میکند سایر شرایط را رد کند.
آنها همچنین معاینه فیزیکی را انجام میدهند ، از جمله بررسی شکم و چانه ، گردن ، کشاله ران و زیر بغل ، جایی که ممکن است متورم شود. پزشک در نزدیکی غدد لنفاوی علائم عفونت را بررسی خواهد کرد ، زیرا میتواند دلیل اصلی بروز تورم غدد لنفاوی باشد.
آزمایشات برای تشخیص سرطان غددلنفاوی
آزمایشات وجود لنفوم را تأیید خواهد کرد.
آزمایش خون و نمونه برداری : این موارد میتوانند وجود لنفوم را تشخیص دهند و به پزشک کمک کنند تا انواع مختلف آن را شناسایی کند.نمونه برداری شامل نمونه برداری از بافت لنفاوی توسط جراح است. سپس پزشک آن را برای بررسی به آزمایشگاه میفرستد. جراح ممکن است یک قسمت کوچک یا تمام گرههای لنفاوی را از بین ببرد.
در بعضی موارد ، ممکن است از سوزن برای گرفتن نمونه بافت استفاده کند. ممکن است نیاز به انجام بیوپسی مغز استخوان باشد. که ممکن است به بی حسی موضعی ، آرام بخش یا بیهوشی عمومی نیاز داشته باشد. نمونه برداری و آزمایشهای دیگر میتوانند مرحله سرطان را تأیید کنند تا ببینند آیا به سایر قسمتهای بدن نیز سرایت کرده است.
آزمایش تصویربرداری : پزشک ممکن است برای بیمار اسکن تصویربرداری را تجویز کند ، مانند:
- سی تی اسکن
- اسکن MRI
- اسکن PET
- عکسبرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه ، شکم و لگن
- سونوگرافی
نمونه برداری از آب نخاع : در این روش ، یک جراح با استفاده از یک سوزن نازک و بلند ، مایع نخاع را تحت بی حسی موضعی برداشته و آزمایش میکند. مرحله بندی سرطان به نوع ، سرعت رشد و خصوصیات سلولی بستگی دارد. در مرحله ۰ یا ۱ ، سرطان در یک منطقه محدود باقی میماند. در مرحله ۴ ، به اندامهای دورتر گسترش یافته است و پزشکان درمان آن را دشوارتر میدانند.
یک پزشک همچنین ممکن است لنفوم را بی حوصله توصیف کند ، به این معنی که در یک مکان باقی بماند. برخی از لنفومها تهاجمی هستند ، به این معنی که به سایر قسمتهای بدن گسترش مییابند. با درمان ، بیش از ۷۲ درصد از افراد مبتلا به لنفوم غیر هوچکین حداقل ۵ سال زنده میمانند. با لنفوم هوچکین ، ۶/۸۶ درصد از افرادی که تحت درمان قرار میگیرند حداقل ۵ سال زنده میمانند.
با پیشرفت سرطان لنفاوی ، احتمال نتیجه خوب کاهش مییابد. هرگونه علائم سرماخوردگی یا عفونت که برای مدت طولانی ادامه یابد ، مراجعه به پزشک ضروری است. تشخیص به موقع میتواند شانس موفقیت درمان فرد را بهبود بخشد.
