هرآنچه باید درباره واریس بدانیم (ویدئو)

632

ورید ها مسئول فرستادن خون از اندام ها به قلب هستند.

دو نوع ورید پایه وجود دارد:

  1. ورید های عمقی: ۹۰% کل خون بازگشتی که از پا به قلب می رود توسط این ورید ها که در کنار عضلات قرار دارند حمل می شوند.
  2. ورید های سطحی: این ورید ها ۱۰% خون باقی را از پا باز می گردانند.

ورید های سطحی غالبا قابل رویت هستند مخصوصا زمانی که بیمار باشند. ورید های سطحی آسیب دیده با ایجاد درد، سنگینی، تغییرات پوستی و حتی زخم های پوستی همراه هستند. رابط ورید های عمقی با ورید های سطحی، نوع سوم ورید ها در پا است که به آن ورید ارتباطی گویند. ورید های ارتباطی تخریب شده می توانند دلیل اصلی عوارضی از جمله زخم های پوستی باشند. این وضعیت با عنوان بیماری ریفلاکس ورید های سطحی شناخته می شود و می تواند باعث ناتوانی های جدی شود.

مطلب پیشنهادی: نشانه ها و ریسک فاکتور های ترومبوز وریدی (DVT) (ویدئو)

عواملی که به نارسایی وریدی کمک می کنند عبارتند از:

  1. ژنتیک
  2. جنسیت
  3. وزن
  4. سن
  5. بارداری
  6. تروما
  7. ایستادن های طولانی مدت

در ورید های سالم، دریچه های یک طرفه از جریان و بازگشت خون به سمت پایین جلوگیری می کنند. اما در ورید های بیمار، دریچه ها به درستی بسته نمی شوند و به خون اجازه می دهند تا در اندام کشیده شود. این کشیده شدن خون به ریفلاکس نیز بر می گردد که باعث درد، سنگینی، ورم ورید ها، تغییرات پوستی، لخته های سطحی و زخم های گاه و بیگاه در پا می شود.

نشانه های پزشکی قابل توجه عبارتند از:

  1. درد
  2. سنگینی
  3. لخته های سطحی
  4. تغییرات پوستی
  5. تورم پا
  6. زخم های پوستی

اقدامات پیشگیرانه معمولا شامل استفاده از جوراب های فشاری و مستحکم تا مدت شش ماه است. همچنین این اقدامات، ارتفاع پا و استفاده از دارو های ملایم برای درد را نیز شامل می شود.

مطلب پیشنهادی: رگهای واریس و نارسایی مزمن وریدی و واریکوسل (CVI) (ویدئو)

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.