روش های جراحی در سرطان پستان

2,389

جراحی سرطان پستان

جراحی قدیمی ترین روش درمانی سرطان پستان است و درحال حاضر نیز اصلی ترین روش درمان سرطان پستان است. هدف جراحی در سرطان پستان، برداشتن و از بین بردن تمام سلولهای  آلوده به سرطان می باشد. برخلاف گذشته که جراحان تنها یک روش درمان، یعنی برداشتن پستان را به عنوان تنها راه چاره دانستند، امروزه راههای مختلفی برای انجام عمل جراحی وجود دارد. با افزایش علم پزشکی درطول زمان روش جراحی دستخوش تغییراتی شده و با شیوه های جدید ترکیب شده است.

اغلب زنان مبتلا به سرطان پستان باید تحت عمل جراحی قرار گیرند که البته نوع عمل جراحی به عوامل مختلفی بستگی دارد. در هر مرحله و برای هر نوع از سرطان پستان، روشهای جراحی خاصی را می توان انجام داد و انتخاب هریک از این روش ها، با عوارض و نتایج خاص خود همراه است. اگرچه شمار زیادی از جراحان، درمان جراحی سرطان پستان را انجام می دهند ولی انتخاب جراحی که تخصص، تجربه و علم کافی در این زمینه داشته باشد از اهمیت زیادی برخوردار است.

برخلاف گذشته، اکنون بیمار اجازه مشارکت در انتخاب روش درمانی خویش را دارد. بیمار می تواند در مورد انتخاب روش درمانی خود با جراح مشورت کند. معمولاً جراحی در یک بیمارستان یا یک مرکز جراحی انجام می شود. بهتر است بیمارقبل از انجام عمل جراحی، درباره اقدامات قبل و بعد از جراحی اطلاعات کافی کسب کند تا انجام جراحی و گذراندن دوران پس از آن راحت تر باشد.

جراح بر اساس نوع تومور، اندازه و محل قرار گرفتن تومور پستان، مرحله و درجه تومور، تعداد تومورهای سرطانی در پستان، اندازه پستان بیمار، پیش آگهی و نظر شخصی بیمار، انواع جراحی پستان را پیشنهاد می کند. اما باید دانست اساس درمان جراحی پستان زمانی است که سرطان محدود به ناحیه پستان باشد و بدون شک تا این مرحله نتایج خوبی از جمله جلوگیری از عود بیماری هم به دست می آید.

روشهای اصلی جراحی پستان شامل جراحی حفظ پستان، ماستکتومی است.

بیشتر بخوانید: تشخیص زودرس سرطان پستان (ماموگرافی)
  • جراحی حفظ پستان :

جراحی سرطان پستان از طریق برداشتن تومور به جای برداشتن کل پستان است که به دو صورت قابل انجام است. هنگامی که تومور سرطانی کوچک و ومحدود به قسمت کوچکی از پستان باشد، جراحی با این روش انجام می گردد. این یک روش جراحی ساده است و باعث می شود تا مدت بستری در بیمارستان کاهش یابد. بعد از جراحی حفظ پستان، نیاز به برداشت غدد لنفاوی زیربغل یا حداقل غده لنفاوی نگهبان وجود دارد. در اکثر موارد هدف از این نوع جراحی به حداقل رساندن آثار روانی و بهترین نتیجه از لحاظ ظاهر پستان برای یک زن می باشد. باید توجه داشت انجام جراحی های با حفظ پستان در همه بیماران به صلاح نمی باشد و انجام آن بستگی به وضعیت بیماری، نظر پزشک و نظر خود بیمار دارد.

 

الف- جراحی وسیع موضعی (لامپکتومی):

این روش، جراحی از طریق برداشت غدد سرطانی و مقداری از بافت های اطراف آن در همه جهات است. در این روش جراح، تحت بیهوشی عمومی، تومور سرطانی به همراه یک سانتی متر از بافت های سالم کنار آن برمی دارد. جهت تعیین میزان گسترش تومور لازم است همراه این جراحی، از غدد لنفاوی زیربغل نیز نمونه گیری انجام شود. خطرمختصر افزلیش عود موضعی سرطان بعد از این روش وجود دارد. از طرفی نتیجه این روش از نظر بقا و امید به زندگی با برداشتن کامل پستان یکسان است. به دنبال این روش پرتو درمانی لازم است تا هرسلول سرطانی که ممکن است هنوز در پستان باقی مانده باشد، از بین برود.

 

در این روش شکل ظاهری پستان پس از عمل خوب به نظر می رسد زیرا کمترین مقدار ممکن از بافت های پستان در حین عمل برداشته  می شود. درسالهای اخیر این روش طرفداران زیادی در بین جراحان و بیماران داشته است و روز به روز بر تعداد خانمهایی که به این روش درمان می شوند، افزوده می شود.

بررسی سرطان پستان و گره های لنفاوی
بررسی سرطان و راه های درمان آن

ب- جراحی از طریق برداشت تومور سرطانی به همراه ربعی از پستان (کوادرانتکتومی):

در این روش معمولاً یک چهارم پستان (غدد لنفاوی زیربغل و مقداری از پوشش عضلات قفسه سینه زیر تومور) برداشته می شود. بعد از عمل، پستان جراحی  شده  کوچکتر و برجسته تر از پستان دیگر به نظر می رسد که  ممکن است حالت نامتقارنی پیدا کند که می تواند بازسازی گردد.

  • ماستکتومی :

این نوع جراحی وقتی صورت می گیرد که تومور بزرگ باشد و یا پشت نوک پستان قرار گرفته باشد یا تومورهای متعدد سرطانی در قسمت های مختلف پستان گسترده باشند.

الف- ماستکتومی ساده (برداشتن کامل پستان):

دراین روش پستان به طور کامل همراه با هاله و نوک پستان برداشته  می شود و نیازی به برداشتن عضلات جدار قفسه سینه نیست. بافت غدد لنفاوی زیربغل و منطقه شانه نیز برداشته نمی شود. این روش در سرطان پستان از نوع غیر مهاجم یا سرطان مهاجم با غدد لنفاوی منفی (عدم درگیری غددلنفاوی)  در نتایج بیوبسی دارند، کاربرد دارد.

لازم به ذکر است انتخاب درمان های سنگین تر، مثل برداشتن تمام پستان، الزاماً به معنی پیشرفته بودن بیماری نیست.

ب- ماستکتومی رادیکال تعدیل شده (برداشتن کامل پستان به روش ریشه ای تغییر یافته):

در این روش جراح همه پستان و لایه پوشاننده عضلات قفسه سینه را هم بر می دارد. علاوه بر آن بعضی از غدد لنفاوی زیر بغل نیز تخلیه می شوند. چنانچه بازسازی مجدد پستان مدنظر نباشد، جراح قسمت بیشتر پوست را بر می دارد. زنان مبتلا به سرطان های پستان مهاجم با دست اندازی به غدد لنفاوی و زنان مبتلا به سرطان مهاجمی که کاندید نمونه برداری از غده نگهبان نیستند، بیش از سایرین از این روش بهره خواهند برد.

ج- ماستکتومی رادیکال وسیع (برداشتن کامل پستان به روش ریشه ای وسیع):

این روش شامل برداشتن کل پستان به همراه عضلات قفسه سینه زیر پستان و غده های لنفاوی زیربغل می باشد. این فرم از عمل جراحی برداشت پستان در سرطان های مهاجم پستان که امکان درگیری عضلات قفسه سینه وجود دارد کاربرد دارد. این روش بسیار تهاجمی است. اگرچه این نوع جراحی به عنوان روش معمول، منسوخ شده است ولی در موارد خاص که تومور بسیار پیشرفته باشد و یا به جدار قفسه سینه دست اندازی کرده باشد و به انواع درمان ها مانند شیمی درمانی و رادیوتراپی پاسخ نداده باشد مورد استفاده قرار می گیرد.

بعد از عمل جراحی برداشت کامل پستان، قفسه سینه فرد مسطح می شود و اثر بخیه به صورت افقی در محل مشاهده خواهد شد.

درصورت وجود هرکدام از شرایط زیر بهتر است پستان به طورکامل برداشته شود:

  1. زمانی که بیشتر از یک تومور آنهم به فواصل دور ازهم در پستان وجود دارد.
  2. زمانی که گرفتاری های میکروسکوپی در سایر نقاط پستان باشد.
  3. وقتی سلول های سرطانی در حاشیه ناحیه جراحی بعد از دو بار جراحی وجود دارد.
  4. وقتی اندازه تومور نسبت به اندازه پستان بزرگ باشد.
  5. در بیمارانی که به هردلیلی مانند دسترس نبودن دستگاههای رادیوتراپی یا متخصص مربوطه، حامله بودن، یا وجود بیماری های سیستم ایمنی مانند لوپوس یا اسکلرودرم امکان انجام پرتو درمانی وجود ندارد.
  6. بیماری که قبلاً تحت پرتو درمانی قرار گرفته باشد.
  7. بیمار تمایل به انجام پرتو درمانی نداشته باشد.
  8. بیمار برای راحتی خیال بیشتر تمایل به برداشتن کامل پستان داشته باشد.
گره های لنفاوی نگهبان در زیر بغل
گره های نگهبان و غدد لنفاوی زیر بغل
  • جراحی غدد لنفاوی زیر بغل

در بدن سیستمی به نام سیستم لنفاوی وجود دارد که مایعات را از بافت ها و اندام ها جمع آوری کرده و بعد از فیلتر شدن به خون باز می گرداند. غدد لنفاوی در واقع همان فیلتر های سیستم لنفاوی می باشند. اولین جایی که سلول های سرطانی پستان می توانند به آنجا گسترش یابند، غدد لنفاوی زیر بغل است، برای اطمینان از اینکه سلولهای سرطانی به خارج از بافت پستان و به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش نیافته اند غدد لنفاوی زیر بغل را برمی دارند. با برداشتن این غده های لنفاوی حین جراحی و بررسی آن زیر میکروسکوپ، متخصص آسیب شناسی می تواند مشخص کند آیا غده های لنفاوی مثبت (حاوی سلولهای سرطانی) و یا منفی (فاقد سلولهای سرطانی) هستند.

برداشتن غدد لنفاوی به تعیین مرحله بیماری کمک می کند اما شانس ورم لنفاوی (لنف ادم) با انجام این عمل افزایش پیدا می کند. علی رغم ریسک بالای ایجاد ورم لنفاوی، این عمل یکی از مراحل درمان بوده و لازم است انجام شود.

مطلب پیشنهادی: بررسی گره های لنفاوی (ویدئو)
  • بیوبسی غده لنفاوی نگهبان

اولین غده لنفاوی که بعد از بافت پستانی وجود دارد، غده لنفاوی نگهبان نام دارد. اخیراً روشی به نام بیوبسی غده لنفاوی نگهبان ابداع شده است. این روش برای بیمارانی که در معاینه، غدد لنفاوی زیر بغلشان سالم به نظر می رسد و بزرگ نشده اند مناسب است. در این روش، یک ماده رادیو اکتیو ضعیف در اطراف غده سرطانی و یا در زیر هاله پستان تزریق می کنند. این ماده از طریق رگ های لنفاوی به طرف زیر بغل رفته و در غده لنفاوی نگهبان که سلول های سرطانی ممکن است آنجا بروند، جمع می شود. جراح با یک وسیله خاص این غده را پیدا کرده و جهت بررسی از نظر وجود سلول های سرطانی به آزمایشگاه می فرستد. اگر سلول سرطانی در این غده دیده شود، اگر سلول سرطانی در این غده دیده شود، بقیه غدد لنفاوی زیر بغل برداشته می شود ولی اگر این غده سالم باشد، بقیه غدد لنفاوی برداشته نمی شود، در این صورت احتمال ایجاد ورم دست پس از عمل کاهش می یابد.

بیشتر بخوانید: درمان سرطان پستان

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.