بزرگ شدن سینه در مردان (ژنیکوماستی) (ویدئو)

894

بزرگ شدن سینه مردان، نوعی بیماری ست که با نام ژنیکوماستی شناخته می شود. این بیماری، مردان را در هر سنی می تواند تحت تاثیر قرار دهد و معمولا بخاطر عوامل ژنتیکی، تغییر هورمون ها، مصرف دارو های خاص و افزایش وزن به وجود می آید. معمولا ۵۰% مردان در طول زندگی دچار این عارضه می شوند. این بیماری با افزایش چربی پستان و حجیم شدن بافت های غدد ترشحی ایجاد می شود و می تواند یک یا هر دو پستان را درگیر کند. ژنیکوماستی معمولا با فشار روحی و کاهش اعتماد به نفس همراه می باشد. بسیاری از مردان با ورزش مداوم و رژیم غذایی مناسب از این عارضه جلوگیری می کنند. معمولا با کاهش وزن، پستان ها کوچک تر نمی شوند که به دلیل وجود غدد ترشحی اضافه است. کاهش وزن به ندرت باعث کاهش مناسب سایز پستان می شود. جراحی ژنیکوماستی یا جراحی ماموپلاستی با کاهش حجم سینه یکی از موثر ترین و پایدار ترین روش ها برای کاهش اندازه پستان، ترمیم آرئول و نیپل و همچنین بهبود فرم سینه است. آناتومی پستان های مردان و زنان بسیار به یکدیگر شبیه است به استثنای آنکه سینه های مردان فاقد بافت های مخصوص تولید شیر می باشند. بهتر است بدانید که تنها ۱% از مبتلایان به سرطان سینه، مرد هستند. پستان ها روی لایه عضلانی به نام پکتورالیس ماژور قرار گرفته اند که از دو بافت اصلی چربی و غدد ترشحی تشکیل می شود و اندازه و شکل پستان ها را تعیین می کنند. مجموعه نیپل_آرئول از دو قسمت نیپل (نوک پستان) و آرئول (ناحیه رنگی اطراف نیپل) تشکیل می شود.

روش های مختلفی جهت طبقه بندی ژنیکوماستی وجود دارد. جامعه جراحان پلاستیک آمریکا دسته بندی هایی را تعریف کردند که بیماران مبتلا به ژنیکوماستی را به ۴ درجه تقسیم می کند.

درجه اول: با سینه هایی کوچک و ایجاد حجم در اطراف آرئول مشخص می شود.

درجه دوم: با بزرگ و حجیم شدن پستان و آرئول که از بافت اطراف متمایز است، مشخص می شود.

درجه سوم: با بزرگ شدن و حجیم شدن پستان و آرئول که از قفسه سینه بطور کامل نمایان می شود، مشخص می گردد.

درجه چهارم: با بزرگ شدن و حجیم شدن پستان و آرئول که نمای پستان های زنانه را پیدا می کند مشخص می شود.

این انیمیشن به درجه دوم ژنیکوماستی می پردازد.

در طول ویزیت اول، جراح، شکل و اندازه پستان را ارزیابی می کند، شیوه های درمان را بررسی و نحوه درمان را مشخص می کند.

تکنیک های کاهش سایز، بسته به آناتومی های مختلف، میزان بافت های قابل حذف و عواملی مثل پوست اضافی بستگی دارد. گزینه های درمان ژنیکوماستی شامل خارج کردن بافت پستانی از راه جراحی (رزکشن یا اکسیژن جراحی)، لیپوساکشن یا ترکیب دو تکنیک می شوند. اگر جراح تصمیم به خارج کردن بافت به روش جراحی بگیرد، نوع برش جراحی به شرایط خاصی بستگی دارد. روش های جراحی به سه روش برش های پری آرئولار (اطراف آرئول)، برش های دوناتی و برش های انکوری (لنگر مانند) تقسیم می شوند.

این انیمیشن خارج کردن بافت غددی پستان به روش جراحی از طریق برش اطراف آرئول به همراه لیپوساکشن را نشان می دهد.

برای شروع با نظر متخصص بیهوشی، بیهوشی کامل و یا بی حسی موضعی با آرامبخش تزریقی بر روی بیمار انجام می شود. سپس مایع دارویی مخصوصی به نام توماسنت به محل درمان تزریق می شود. بعد از مدت پنج الی ده دقیقه این مایع، باعث سست شدن بافت ها شده و خروج سلول های چربی را تسهیل می کند، همچنین محل درمان را بی حس و خونریزی را کاهش می دهد. جراح برش کوچکی را بسته به شرایط بیمار ایجاد می کند ولی ترجیح جراح این خواهد بود که برش در لبه آرئول، زیر بغل و یا در چین های پستان انجام شود. حال کانولا وارد بدن می شود و تونل هایی در لایه چربی ایجاد می کند. سپس با مکشی ملایم، چربی ها خارج می شوند و تونل های ایجاد شده نیز پس از یک هفته از بین رفته و باعث فرم گیری پستان ها می شوند.

برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر درباره لیپوساکشن، به انیمیشن لیپوساکشن مراجعه کنید.

برای شروع جراحی، جراح یک برش کوچک را در لبه آرئول ایجاد می کند. برش به نحوی زده می شود که جای برش جراحی به حداقل برسد. سپس بخشی از بافت چربی بریده می شود تا کاهش اندازه و فرم جدیدی در پستان ایجاد شود. حال پوست در جای اولیه قرار گرفته و با بخیه های داخلی قابل جذب و یا غیر قابل جذب بسته می شود. بعضی از جراحان ترجیح می دهند که از بخیه های خارجی استفاده کنند. قبل از بستن کامل برش ها، معمولا درن (لوله های تخلیه کننده) برای هر کدام از پستان ها در نظر گرفته می شود تا در مدت درمان مایعات از بدن خارج شوند. نوار های جراحی یا بانداژ ها باید روی برش ها قرار بگیرند. همچنین بانداژهای کشی یا گن های فشاری مخصوص جراحی به بیمار پوشانده می شود تا شکل قفسه سینه در مدت بهبودی حفظ شود.

معمولا مدت زمان انجام جراحی ژنیکوماستی به اندازه یک درمان سرپایی است و می توانید در همان روز به خانه بروید.

ورم و کبودی پس از جراحی، عادی ست و بعد از مدتی از بین می رود. بعد از ترخیص بیمار درن ها (لوله های تخلیه کننده) و پانسمان ها تقریبا پس از یک هفته خارج می شوند.

معمولا بعد از جراحی، باید از گن فشاری استفاده کنید، روی شکم نخوابید و تا چند ماه از فعالیت جسمی زیاد و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید. تجویز های گفته شده از سوی پزشک در هفته های پس از درمان، مهم و مورد نیاز هستند. اسکار (جای زخم جراحی) در برش انجام شده عادی ست و پس از مدتی بطور قابل توجهی محو خواهد شد. شما نتیجه جراحی را بلافاصله پس از درمان خواهید دید.

بیمار رضایت بالایی را از عمل خواهد داشت و ظاهر او تا حد زیادی بهبود خواهد یافت.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.