طراحی درمان رادیوتراپی (پرتودرمانی)

861

طراحی درمان رادیوتراپی (پرتودرمانی)

برای رسیدن به هدف پرتودرمانی که عبارت است از کشتن تمام سلول های سرطانی با کمترین آسیب به بافتهای طبیعی مجاور، نیاز به برنامه ریزی دقیقی است که تیم پرتودرمانی بطور دقیق برنامه را تنظیم می کنند. سلول های سرطانی تمایل به گسترش به سمت بافت های مجاور و غدد لنفاوی ناحیه ای نیز دارند، بنابراین متخصص پرتودرمانی ابتدا مقدار دوزی که برای درمان نیاز است و مکان هایی که باید بطور دقیق اشعه دریافت کنند را  مشخص می کند. طراحی درمان به تیم درمان اطمینان می دهد که تومور حداکثر دوز را دریافت کرده و بافت نرمال که در مسیر پرتوهای پرتودرمانی قرار دارند نیز کمترین میزان ممکن دوز را دریافت خواهند کرد تا بیشترین سود درمان  که همان کنترل سرطان با کمترین عوارض درمان است حاصل گردد.

بیشتر بخوانید: شیمی درمانی چیست؟

طراحی درمان با توجه به آیتم های مختلف از قبیل سن بیمار، وضعیت کلی سلامت عمومی، پاتولوژی بیماری، عضو مبتلا، اندازه تومور، اعضای حیاتی مجاور، میزان گسترش به اعضای مجاور و هدف از انجام درمان تعیین می شود. در نتیجه این برنامه درمانی منحصر به  فرد است.

قبل از آغاز مراحل درمان، اولین کاری که در اشعه درمانی برای بیمار انجام می گردد معاینه بالینی و بررسی نتیجه تصویر برداری و روشهای تشخیصی به کار رفته در مرحله تشخیص بیماری می باشد که براساس آن محل درمان تعیین و نحوه درمان انتخاب خواهد شد. گاهی ممکن است جهت تعیین بهتر نقطه درمان نیاز باشد سی تی اسکن انجام گیرد.

radiation therapy room
اتاق مخصوص پرتو درمانی

در درمان به روش پرتودرمانی خارجی، نخستین جلسه پرتودرمانی طولانی تر از سایر جلسات خواهد بود. زیرا در طی این مرحله باید وضعیت بدن و زاویه تاباندن اشعه تنظیم گردد. محدوده منطقه تحت درمان به طور موقت و توسط ماژیک رنگی ضدآب بر روی بدن بیمار رسم می گردد و در صورتی که کمرنگ یا محو شود، بیمار حتماً  باید تکنسین رادیوتراپی را آگاه کند تا نسبت به ترسیم مجدد آنها اقدام نمایند. بعضی مواقع این ناحیه را به طور ظریفی خالکوبی می کنند تا پاک نشود، این کار باعث می شود که اشعه ایکس پر انرژی به نحوی ثابت و دقیق در هر نوبت درمانی، به محل مورد نظر تابانده شود. پس از علامت گذاری، طی جلسات بعدی تاباندن اشعه آغاز می گردد. بیمار روی تخت مخصوص دراز می کشد و مشابه آنچه در عکسبرداری رادیولوژی انجام می شود، تکنسین رادیوتراپی صفحه یا محافظ  را روی بدن بیمار قرار می دهد تا از اندامها و بافتهای سالم مراقبت کند و دستگاههایی را که برای تثبیت کامل وضعیت بدن بیمار تعیین شده تنظیم می کند. در مرحله بعدی زاویه دستگاه رادیوتراپی توسط تکنسین رادیوتراپی تنظیم می گردد.

بیشتر بخوانید: هورمون درمانی

جلسه اول معمولاً بین نیم تا دو ساعت  طول می کشد. البته جلسات بعدی درمان حداکثر بین یک تا پنج دقیقه طول می کشد. این درمان معمولاً سرپائی بوده و تعداد جلسات آن متفاوت است که براساس نظر متخصصین مربوطه تعیین می گردد. به خاطراینکه وضعیت بیمار در حین درمان خیلی مهم است، تکنسین پرتودرمانی ممکن است چند دقیقه وقت صرف کند تا بیمار را در وضعیت مناسب قرار دهد و او را برای شروع درمان آماده کند. بیمار باید این وضعیت را طی مدت زمانی که  طول زمان تابش اشعه است، حفظ کند. در بیمارانی که امکان تغییر وضعیت در حین درمان وجود دارد از وسایلی مانند کمربند برای بستن قسمتهائی از بدن استفاده می شود.

تکنسین از اتاق خارج می شود و به اتاق کناری می رود تا دستگاه پرتودرمانی را بررسی کند. در حین درمان بیمار در اتاق درمان تنها می ماند و از طریق تلویزیون یا پنجره تحت نظر قرار می گیرد. درمانگر با بلندگوی اتاق با بیمار صحبت می کند و صدای بیمار را می شنود. نکته مهم این است که انجام پرتودرمانی هیچ گونه دردی ندارد و دلیلی برای ترس و اضطراب وجود ندارد. در صورتیکه مشکلی برای بیمار پیش آمد، می تواند به آرامی دستش را بلند کند یا بدون اینکه حرکت کند با تکنسین رادیوتراپی صحبت کند تا جهت حل مشکل اقدام نماید.

بیشتر بخوانید: رادیوتراپی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.